Pimped
Ik heb een beetje van blog-pimping gedaan. Geen grote layoutwijzigingen (da’s voor later als ik eens veel tijd heb) maar een evenwichtiger kleurenpalet.
En weg met die achtergrondafbeelding en die transparante vlakken!
Ik heb een beetje van blog-pimping gedaan. Geen grote layoutwijzigingen (da’s voor later als ik eens veel tijd heb) maar een evenwichtiger kleurenpalet.
En weg met die achtergrondafbeelding en die transparante vlakken!
Soms heb je vreemde reclamefilmpjes. De reclame voor Lotus peperkoek die momenteel nog op vlaamse zenders loopt is er zo eentje.
“It’s the moment that you’re not sharp, you should have eaten your Lotus peperkoek… Dad! Watch out!”
Hier te bekijken: mpeg-filmpje
Het ligt misschien aan mij, maar ik vat dat niet. Zit er cafeïne in die peperkoek? Pep-peperkoek? Peperkoek als energievoedsel?
De strategie is volgens mij: maak het zo vreemd mogelijk en het zal op virale wijze zijn werk wel doen.
Een nog extremer voorbeeld daarvan is onderstaand filmpje voor Microsofts Zune:
(Hou u klaar, de juiste reactie op het einde is: “WTF?”)
Exact 7 (heilig getal!) dagen geleden ben ik met een paar kameraden naar ‘t Oud Clooster getrokken. ‘t Oud Clooster is een praatcafé / restaurant in de Zwarte Zusterstraat in Gent. Voor wie de Kastart kent (terecht gekend om zijn spaghetti’s): het is daar net achter de hoek.
Ondanks het feit dat ik — met een snuifje Duitsland en een scheut Limburg als aangename onderbreking — nu toch al sinds vijf jaar geleden in Gent rondloop, was ik er nog nooit geweest.
Een bijzonder gezellig interieur wachtte ons op die avond. Veel houtwerk, een oude buffetpiano, een magnifieke luster uit wijnflessen opgetrokken, kaarsen, … Zonder dat het er klef of koket ging uitzien.
Een frisse Duvel vloeide mijn dorstige keel binnen tijdens het wachten op mijn gezelschap. De ober schreef op zijn briefje: tweemaal Brochette Oud Clooster, éénmaal garnaalkroketten en Mousaka. Dat laatste hapte deze jongen met veel smaak naar binnen.
Het lekkere eten en de uitstekende bediening vormde de ideale basis voor een erg aangename avond. Veel gelachen, lekker gepraat, matig gedronken (bob!) en de avond in schoonheid afgesloten.
Wie kent er nog van die fijne adresjes in de mooiste stad van België?
“Test.. kuch.. Ben ik verstaanbaar?”
(Het Limburgse accent, de hese stem, de overdadige hoeveelheid krullen en de dikke skivest moet u er zelf bijdenken).
Met enige vertraging, maar toch nog speciaal voor Dirk, Bart en andere Leugenpaleisliefhebbers: een paar verzen poëzie uit het opwindende oeuvre van Joe Roxy, een erotisch dichter en performer uit Genk.
MIJN MEISJE IS EEN WONDER
Haar benen zijn pilaren
Waarop haar lichaam steunt
Als breiwol zijn haar haren
Als zij ze heeft geföhnd.
Haar oren zijn als treinen
Die sterven op het strand
Haar borsten zijn rozijnen
Dat vind ik niet plezant.