Pijnlijk
Een romantische verrassing voor Valentijn…
Pijnlijk!
via Tijs (twitter)
Hawaii stoel
Een ideetje voor de nieuwe verdieping op het werk?
Ik ken alvast iemand die ook zonder zo’n stoel geen moeite heeft met het ten berde brengen van uiterst dubbelzinnige heupbewegingen.
via: Hans
Bumper
Wat mij betreft kiest iedereen hoe hard hij (of zij) wil rijden op de autostrade. Op één voorwaarde: breng andere mensen niet in gevaar. Regelmatig kom ik chauffeurs tegen die vinden dat iedereen die niet zo snel rijdt als hen, zo snel mogelijk ‘hun’ rijvak moeten verlaten.
Wel, ze hebben groot gelijk! Ten minste: als er plaats genoeg is op de andere vakken. Het is zeer vervelend om achter een trage chauffeur te rijden terwijl er rechts veel plaats is.
Maar… (tromgeroffel): je hebt van die situaties dat er rechts géén plaats is om in te voegen zonder hard te gaan remmen.
En dan zie je in je spiegels zo’n zwarte Audi Q7 heel snel groter worden. “Een mens met haast”, denk je dan. Tot zijn voorbumper net niet tegen je trekhaak gaat aanschurken.
Er zijn dan twee mogelijkheden:
- De achterligger ziet al snel in dat dit onveilig, irritant en bijzonder associaal is. Hij (of een zelden zij) begrijpt dat je niet kan gaan eisen dat je voorligger de 140 gaat opzoeken en laat terug wat plaats.
- De achterliggen denkt vooral aan zichzelf, blijft zo dicht mogelijk in uw gat zitten en denkt dat bovendien — hoe komt zo’n bumperklever erbij? — dat hij zijn voorligger sneller kan doen rijden door met de grootlichten te beginnen knipperen. Straalt dat licht een soort geheime kracht uit die voorliggers sneller laat rijden?
In geval 1 ga ik opzij van zodra dit veilig kan. Ondanks de übergeile spoiler, is mijn Ford bolide geen racemonster. Ik stel mij dus bescheiden op voor wie sneller kan en wil rijden.
In geval 2 zit de achterligger met een probleem. Het eikeltje in mij komt dan naar boven. Dan licht ik langzaam mijn rechtervoet en hou ik de naald exact op 120 (wat 110 is volgens de betrouwbare gps). Heel naïef hoop ik stiekem dat zo’n chauffeur dan doorheeft dat dat autodrummen geen zin heeft. Integendeel.
Drie
Onder lichte dwang van collega Tijs (hij gooit met stokjes), een aantal lijstjes over het gezegende jaar 2007.
3 bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen.
(Nog veel meer, maar ik mag hier maar tot drie gaan…)
3 series en/of films die je dit jaar gezien hebt en die je bijbleven.
3 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord, … en die je altijd zullen bijblijven.
- ‘Vorspiel’ in Noorwegen, oftewel: mij volledig integreren in het studenten-uitga-leven met een paar goeie maten
- Ten days off 2007 en dan vooral de optredens van Booka Shade en Laurent Garnier
- Zeer snel een uitdagende job gevonden bij een zeer fijn bedrijf met wijze collega’s.
3 vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan.
- Niet door de keuring geraken, auto laten repareren voor een paar briefjes van 100 en dan twee weken later een ander examplaar op de kop tikken (gelukkig een prijsje kunnen bedingen)
- Teveel geduld hebben gehad met een incompetente thesispromotor (de andere twee waren gelukkig wél ideale promotors)
- In plaats van de gps te volgen naar de ring, vastberaden het centrum van Rotterdam binnenrijden. Daardoor wel al cruisend de Rotterdamse sfeer opgesnoven én over de knappe Erasmusbrug gereden.
3 dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten.
- (eigenlijk niet stiekem:) mijn thesis ‘Cultuurdating‘, het bijhorende prototype en dan vooral de zware maar succesvolle verdediging ervan (met overwinningen op meerdere vlakken)
- Dat ik ‘goe bezig’ ben geweest op meerdere vlakken (een trend die zich neigt door te zetten)
- De übergeile spoiler op mijn pimp-mobile
2 mensen die je hiermee graag wil lastigvallen.
Duke Nukem Forever: official trailer
Zou het er dan eindelijk toch van komen?
Na 10 jaar (tien!) beloven en uitstellen, zou the Duke dan toch terugkeren. Ik moet al glimlachen bij het schrijven van deze zin en een stemmetje in mijn hoofd zegt: “naïeveling!”.
Moest toch waar zijn, dan de doet de trailer mij alvast veel zin krijgen. Duke Nukem was de eerste 3D shooter die ik ooit speelde en heeft een diepe indruk op mij gemaakt.
Ik weet nog hoe ik ooit tijdens een krokusvakantie de pc van mijn ‘computernonkel’ mocht lenen. Met Duke Nukem 3D en Descent erop en een joystick erbij. Those were the days…!
Trailer december 2007:
